Year-end resolution

Συνήθως εν κάμνω new year resolutions αλλά άμαν κάμνω σχεδόν πάντα εγκαταλείπω τα μες την 2η εβδομάδα του Γενάρη. Γι αυτό φέτος είπα να δοκιμάσω να κάμω mid-year resolution πέρκει αλλάξει τίποτε.

Τέλος Αυγούστου αποφάσισα ότι πρέπει να μάθω (επιτέλους)ποδήλατο μέχρι το τέλος του 2014. Είχα το καημό που μιτσής, εθωρούσα τζι εζήλευκα πάντα ούλλους τους φίλους μου που εκάμναν ποδήλατο μες τους δρόμους αλλά για κάποιο λόγο ποτέ εν εκατάφερα να μάθω εγώ. Πέραν του ότι εν καλή γυμναστική, βολεύκει τζιαι για μεταφορά αφού είμαι σε απόσταση 5 λεπτών-με αυτοκίνητο- που τους πλείστους τόπους που πάω.

Τωρά πότε εν να έβρω την ώρα ένας θεός ξέρει. Μεταξύ των 7ωρων μαθημάτων κάθε μέρα τζιαι του διαβάσματος μετά το μάθημα, συνήθως έχω 3-4 ώρες για να ξεκουραστώ, να φάω τζιαι να κάμω πρόβες με το band.

Πρέπει να τα καταφέρω όμως..να πετύχω κάτι επιτέλους..να μείνω πιστός στους στόχους μου..να νιώσω ότι κάτι κάμνω σωστά..να ισορροπήσω.

I fucking need the boost

Όταν στο σπίτι σου εν μπορείς να χαλαρώσεις τζιαι βγαίνεις έξω μόνος σου (γιατί εν μπορεί κανένας που τους 3-4 γνωστούς σου που εμείναν Κύπρο) δικαιολογώντας το σαν 'me time'.
Όταν το 'me time'  γίνεται 1, 2, 3 φορές κάθε εβδομάδα τζιαι στο τέλος καταλήγει να είναι 'alone time'
Όταν τα άτομα που ενόμιζες ότι νοιάζουνται τελικά χάνονται
Όταν παίρνεις πίσω πιο λλία που τζίνα που δίνεις
Όταν γίνουνται κάποια πράματα για τα οποία επερίμενες πολύ καιρό αλλά δεν μπορεις να τα ευχαριστηθείς
Όταν ξεκινά καινούριος μήνας τζιαι η μόνη σου έννοια είναι πότε εν να περάσει τζιαι τούτος

Τότε ναι, έννεν απλά στόχος αλλά ανάγκη.

Wovenhand

Not really my thing οι Wovenhand αλλά το συγκεκριμένο παίζει συνέχεια τις τελευταίες μέρες. 

Eπεθύμησα

Να διαβάσω βιβλίο
Να παίξω κιθάρα
Όσους φίλους λείπουν εξωτερικό
Να αφιερώσω χρόνο σε μένα
Να νιώσω αυτοπεποίθηση
Φλερτ...
Να έχω τον έλεγχο των καταστάσεων
Να ξέρω τι κάμνω τζιαι που πάω
Να πάω σε καμιά συναυλία
Να απολαύσω ύπνο
Να ενθουσιαστώ με κάτι καινούριο
Να να να...

Τα πλείστα φυσικά εν λόγω έλλειψης χρόνου τζι εξετάσεων.
One way or another όμως εν να γυρίσει ο τροχός.
Όπως λαλεί τζιαι ο dude...

note to self

Ελπίζω να εν φάση που περνώ αλλά νιώθω ότι έκαμα λάθος που ήρτα πίσω Κύπρο. 

Το θέμα εν ότι ήβρα δουλειά σε μια που τις καλύτερες εταιρείες παγκόσμια, κάμνω τζίνο που ακριβώς θέλω, τζιαι ολοκληρώνω τους στόχους που έθεσα πριν χρόνια. Αλλά για κάποιο λόγο νιώθω ότι εν έπρεπε να είμαι δαμέ τωρά. Ξέρω είμαι αχάριστος, έσιει άλλους που θα εσκοτώναν να ήταν στην θέση μου. Ξέρω ότι έφτασα δαμέ που είμαι με πολλή δουλειά τζι ότι αξίζει μου 100% αλλά εν είμαι σε θέση να το εκτιμήσω. 

Περπατώ μες τη Λευκωσία, μες το σπίτι μου τζιαι ρωτώ τον εαυτό μου 'Τι κάμνω δαμε?' αλλά ποτέ εν βρίσκω απάντηση, τουλάχιστον όι με λόγια... Φκαίνω συχνά εκτός εαυτού, εν είμαι τζίνος που ήμουν τζιαι όυτε τζίνος που θέλω να είμαι. Λαλώ που μέσα μου 'Ρε μαλάκα φέρτα μίλια σου' τζιαι προσπαθώ να με συνεφέρω αλλά εν μόνο στιγμιαία που τα καταφέρνω. Έπαιξα ήδη μια φορά πρόσφατα με την φωτιά τζι εφάνηκα τυχερός. Αν συνεχίσω έτσι όμως εν να κρούσω. Πρέπει επιτέλους να κάτσω τζιαι να έβρω μιαν απάντηση, έστω τζι αν δεν μου αρέσει.  

Ενόμιζα ότι ήμουν πιο δυνατός τζιαι γι αυτό νιώθω απογοήτευση, ότι απότυχα, ότι εζέρωσα τζιαι ξεκινώ πάλε που την αρχή, χωρίς να ξέρω αν θα τα ξανακαταφέρω. Εν το εσυνειδητοποίησα ακόμα αλλά περνώ την πιο δύσκολη τζιαι παράλληλα την πιο καθοριστική φάση της ζωής μου. Γι αυτό πρέπει να ξυπνήσω γιατί μόνο μια ευκαιρία έχω, εν πρέπει να τα σκατώσω. Ελοξοδρόμησα τζιαι αν δεν ισιώσω το τιμόνι εν θα την γλιτώσω.

Εξεκίνησα να γράφω το ποστ νομίζοντας ότι εν η Κύπρος που φταίει αλλα τελικά εν εγώ που έχω το πρόβλημα. Πλέον είμαι σίουρος ότι έννεν η Κύπρος που φταίει, ίσως να ήταν λάθος timing η επιστροφή μου αλλά αφού εθκιάλεξα τούτο τον ρόλο σε τούτη την παράσταση, εν να τον παίξω τζι εν να τον παίξω τζιαι σωστά. Πρέπει να βάλω μια γαμημένη τελεία στο παρελθόν τζιαι να γυρίσω σελίδα.

Τούτη εν τζιαι η απάντηση. Είμαι δαμέ γιατί δαμέ ονειρεύτηκα να φτάσω τζιαι εκατάφερα τα, τζιαι τούτη εν μόνο η αρχή. Εμπήκα μες τον σωστό δρόμο, πάω στην σωστή κατεύθυνση αλλά είμαι σε λάθος λωρίδα. 

Τωρά που εκατάλαβες το λάθος σου, η λύση εν πολλά απλή. Κάμε την. 

Μεν αφήκεις τα όνειρα σου να σε προσπεράσουν.

A spirit wasting away

Τελικά μόνο όταν φτάσεις στον πάτο μπορείς να ξεκινήσεις να ανεβαίνεις πάνω. 

Το θέμα είναι πού είναι ο πάτος...

Goodbye

Νομίζεις ότι είσαι δυνατός να αντιμετωπίσεις την κατάσταση, προσπαθείς να πείσεις τον εαυτό σου ότι μπορείς να το διαχειριστείς σωστά. Νιώθεις ότι στέκεσαι δυνατά στα πόδια σου τζιαι ότι έσιεις τα ούλλα υπό έλεγχο. Φκένεις έξω με φίλους, γνωστούς για να ξεχνιέσαι τζιαι να περνάς ωραία, γράφοντας ακόμα μια σελίδα σε τούντη μάχη που νομίζεις ότι εν να τελειώσει χωρίς θύματα. Άλλαξες δρόμους, κατευθύνσεις τζιαι προορισμούς αλλά είσαι σίουρος ότι η διαδρομή θα είναι ήρεμη, χωρίς εμπόδια.

Η αλήθκεια όμως εν πάντα τζιαμέ, μπροστά σου, απλά εν θέλεις να την δεις. Η διαδρομή δεν θα είναι εύκολη τζι αν δεν έβρεις εμπόδια σημαίνει ότι έπιασες τον λάθος δρόμο. Πρέπει να το συνειδητοποιήσεις έγκαιρα για να μπορέσεις να τα προσπεράσεις χωρίς μεγάλη ζημιά. Τούτο το βιβλίο που άρχισες να γράφεις, εξαρτάται που σένα το πόσο μεγάλο θα είναι τζιαι όσο πιο σύντομα καταλάβεις ότι το τέλος εν θα έρτει ώσπου μπεις μες τον πόλεμο, τόσο πιο σύντομο θα είναι. Τζιαι μες τον πόλεμο εν να νιώσεις απελπισία, πόνο, θα κλάψεις, θα κουραστείς, θα γονατίσεις που αγανάκτιση τζιαι απελπισία αλλά στο τέλος θα φκεις ζωντανός, θα σταθείς στα πόδια σου τζιαι θα προχωρήσεις. Γιατί είσαι δυνατός... ΔΥΝΑΤΟΣ.

Άνοιξε λοιπόν τα μάτια σου τζιαι δε μπροστά σου την αλήθκεια. Εν τζιαμέ, ήδη άρχισες να το νιώθεις αλλά μες τον πόλεμο εν γίνεται να μπαίνεις σιγά-σιγά, κάμνεις επίθεση. Ακούεις τους πυροβολισμούς γύρω σου τζιαι ήδη έφαες μια σφαίρα αλλά προχωράς. Τούτη η σφαίρα εν τούτη που σε εξύπνησε. Πιάστο όπλο σου, πολέμα τους φόβους σου. Ώσπου έσιεις ελπίδα τζιαι αίσθηση για το πού είσαι τζιαι για πιο λόγο, δεν θα λήψουν οι σφαίρες σου. Τζιαι να ξέρεις ότι εν είσαι μόνος σου, πάντα δίπλα σου υπάρχουν άλλοι που θα σε καλύφκουν, που θα σε σηκώνουν όταν πέφτεις.

Ξεκίνα να γράφεις επιτέλους τον επίλογο, όπως εσύ τον θέλεις. Τζιαι όταν επιτέλους γράψεις τζιαι την τελευταία λέξη, το τελευταίο γράμμα, όταν φτάσεις στον προορισμό σου, μόνο τότε θα είσαι έτοιμος να διαλέξεις έναν καινούριο δρόμο, να ξεκινήσεις ένα νέο βιβλίο. Πίαστην πέννα σου τζιαι ξεκίνα γράφε, πολέμα.

shards of love

Αφού ήξερα το που πριν ότι εν να εχωρίζαμε σε κάποια φάση
Αφού κατά βάθος επερίμενα το τζι εν είχα τα κότσια να το παραδεχτώ
Αφού κατά βάθος ανυπομονούσα για τούτο
Αφού...

γιατί με πονεί τόσο πολλά τωρά που έγινε...;

πώς γίνεται να κλαίω για κάτι που ήθελα να χάσω;